Bilgiler sunucudan tarayıcıya geçirilir. Bu bilgi, HTML belgeleri, GIF dosyaları, Excel e-tabloları, filmler şeklinde olabilir – hemen hemen her dijital içerik.
Bilgiler tarayıcıdan sunucuya da aktarılabilir. Bir köprüyü tıkladığınızda sunucuya bilgi gönderiyorsunuz ve bir çevrimiçi formu doldurduğunuzda, genellikle sunucuya bilgi gönderiyorsunuz.
Bilgileri geriye ve ileriye aktarmaya ek olarak, tarayıcıda bazı işlemler de yapılabilir. Örneğin, kredinin başlangıç değeri, faiz oranı ve kredinin uzunluğunun girilmesinden sonra bir kredinin toplam maliyetini hesaplayan basit bir Web sayfanız olabilir.
Ama işlem nerede gerçekleşiyor? Sunucu bilgiyi işler ve sonucu üretir mi, yoksa bilgiyi işleyen müşteri mi? İstemci işlemeyi yaparsa, bu bir istemci tarafı uygulamasıdır; Sunucu ise, sunucu tarafında bir uygulamadır.
Yukarıdaki kredi örneğinde, müşteri bilgiye (ilke, oran ve zaman) sahiptir. Bilgileri işlemek, sonucu üretmek ve müşteriye geri göndermek için bu bilgiyi sunucuya gönderebilir. Alternatif olarak, sunucu işlemi gerçekleştirecek müşteriye bir program gönderebilir. İkinci durumda, müşteri tüm bilgilere sahip olduğundan ve program oldukça küçük olduğundan, uygulamayı istemci tarafında çalıştırmak daha iyidir.
Tabii ki, kimin bilgiye sahip olduğu konusunda da bir sorun var. Sunucuda bir veritabanı varsa ve istemci bunu sorgulamak istiyorsa, o zaman iki olasılık vardır. Sunucu veritabanını ve sorgulama programını istemciye gönderebilir ya da sunucu işleyebilir ve sadece sonucu gönderebilir. Bu durumda, web tasarım uygulaması sunucu tarafında işlem yapmak muhtemelen daha iyi olacaktır.
İşlemin gerçekleştirildiği yerde, büyük ölçüde bilginin nerede olduğuna bağlı olarak, aynı zamanda makinelerin işlem yüklerine ve çalıştırılan programın büyüklüğüne de bağlı olarak özetlenebilir.
Web Tasarımı 